Þá sjaldan kona lyftir sér upp....

Óhætt að segja að föstudagskvöldið hafi verið notalegt.  Ég hitti 3 skvísur á ónefndum veitingastað.  Andrúmsloftið var vinalegt og kl. 2100 var konan mætt í sínu fínasta.

Mikið spjallað og gaman, matseðillinn skoðaður og á endanum var Marquez de Cazeres pöntuð eðal Rioja og ýmsir forréttir.  Sushi er málið!  Aðalrétturinn var valinn blindandi enda á aldrei að velja sama réttinn 2x.  Koma sér út úr þessum þægindareit og vera vilt í vali.  Já, þetta var heitur kjúklingaréttur framreiddur í hálfum ananas, væri til í að fá mér svoleiðis núna og brjóta regluna.  Hef alltaf sagt að ef við profum aldrei eitthvað nýtt þá kynnumst við aldrei því sem kemur á óvart!

Kvöldið leið ljúft og fáir voru á veitingastaðnum.  Við skvisurnar, eitt borð með pari og svo 20 manna borð með svíum.  Það voru mismikil læti frá borðunum og likl. voru svíarnir með mesta skrafið enda margir og allir að lyfta glösum.  Þegar leið á kvöldið heyrum við að klingir í glasi og einn af hopnum heldur ræðu.  Gott mál hjá þeim (allt karlar).  Við höldum áfram að ræða okkar mál sem hvorki voru merkileg og án tilfinningahita en það sem ég sagt vildi er að mér er litið yfir á ræðuborðið og einn sköllóttur setur fingur að vörum sér og sussar harkalega á mig.  "Eg sem steinhélt kjafti"  Ég varð hissa og leit á vinkonur mínar og gat ekki misst af þegar einn vel fóðraður beindi höndum til að þagga niður í okkur. 

Hér var ég orðin frekar fornemuð og átti ekki til orð.  Ég var ásamt vinkonum í friðsælu umhverfi og allt í einu áttum við að þegja.  Ég var ekki tilbúin að halda kjafti fyrir þessa karlmenn sem höfðu haft sín læti framan af kvöldi.

Mér ofbauð svo endanlega þegar einn af hópnum kom askvaðandi að borðinu okkar og sagði "Can you be quiet"  HALLÓ, við vorum ekki með læti, það var búið að slökkva á tónlistinni ...... 

Já, við héldum okkar striki, hlógum og skröfuðum þá sænsku frá okkur.  Lífið er gott og alveg spurning að láta engan slá sig út af laginu.  Við erum öll heimsins virði og eigum rétt að njóta lífsins akkúrat eins og við erum. 

Lífið er núna!

Hellnahverfi við Miðjarðarhafið

Í tiltölulega nýstofnuðum listamannahóp er fékk heitið MASM (movimiento artistas de San Miguel de Salinas) héldum við 3 konur úr þeim fríða hópi í átt að bæ er heitir Rojales og er í Alicante héraði.

Ég hafði oft farið þangað og meir að segja djammað eins og prinsessa þegar ég varð fertug en það er nú önnur ella og lítið farið yfir það ævintýri hér og nú.

Bærinn býr svo sem ekki yfir neinum sérstökum sjarma nema það er lækjarfarvegur er rennur um hann miðjan og svo er byggð við fjall eða hól tja, hellana ...  Já, þarna leynast um 200 hellar sem gefa átti til listamanna fyrir x mörgum árum þar sem ekki tókst að gera svæðið upp á kostnað bæjarins.  Þessar upplýsingar eru fengnar frá sænskum listamanni er við hittum.  Þessar upplýsingar eru þó óstaðfestar!

Sænska listakonan er kallar sig Aida talaði bjagaða spænsku og var protótýpa af listamanni og hún var bara skemmtileg og létt svona klikk.  Hellirinn hennar var kaldur og mikið um verk sem við skoðuðum af natni.  Það var sérlega mikið rusl í hennar helli en henni þykir það afar sjarmerandi og stingur hún þ.a.l. svolítið í stúf við það sem félag listamanna vilja gera á svæðinu.

Ég tók engar myndir af hennar helli, geri það við betra tækifæri í næstu ferð!

Kona að fótstýra leðursaumavél

Við kíktum á leðurverkstæði en þar mátti finna allskonar leðurvarning til sölu sem konan gjarnan vildi selja þrátt fyrir að leggja enga pressu á okkur.  Ég hefði líklegast fjárfest í hliðarveski en var aldrei þessu vant vanbúin fjárhagslega séð.  Við kvöddum konuna og héldum för okkar áfram um hellnahverfið.  Við heimsóttum upplýsingamiðstöðina og tókum bæklinga héldum síðan til formanns listamannafélagsins og áttum tal við hann.  Settum niður dagsetningar á sýningar og mun ég halda sýningu í hellnahverfinu í Rojales þann 7unda Október 2012.  Verður bara gaman að undirbúa hana.

Ascensión og Maire í fremsta sýningarsalnum

Það var samsýning þegar við komum og var inntakið mismunandi, sumt áhugavert og annað ekki eins og gengur og gerist þegar smekkur manna er misjafn.  Hver og einn er heill heimur út af fyrir sig og smekkur manna misjafn eftir því.  Bara gleðilegt að hafa farið í þessa skemmtilegu ferð með þeim stöllum.  Veðrið sveik okkur ekki, glampandi sól og sæla.

Krossarnir þrír, þrautagangan er Jesús fór

Rétt við hellnahverfið sá ég krossana þrjá en þeir tákna krossfestu Jesú Krists, litlu krossarnir eru merki um þegar hann hnaut á göngu sinni.  Þetta sagði Ascensíon mér en hún er eins og talandi alfræðiorðabók skvísan.

Góður dagur á enda og við tekur kvöldverður á asískum stað.  Eitthvað ætti að vera í boði fyrir alla, konur og kalla, með hár og skalla eða hvernig svo sem þessi vísa var.

Eigið yndislega helgi öll sem eitt og munið að lífið er núna.  Túrílú til þín!

Tjú tjú tralala ...

Það er búið að vera fremur kalt í Paradís, hitinn farið nánast að frostmarki og m.a. blikkaði allt í bílnum mínum um daginn.  Já, hálkuvörnin í mælaborðinu 3° og allt í botni þ.e. viðvörun.  Ég var sem betur fer ekki að keyra og hélt áfram að þjala á mér neglurnar.  Svo mikil forréttindapíka!

Lopapeysan er hin mesta þarfaflík sem ég klæðist nánast nótt sem dag, elska þessa peysu sem mamma mín prjonaði.  Ég næ að slíta henni eftir þennan vetur og þarf að leggja í pöntun á nýrri heimagerðri peysu.  Dásamlegur fatnaður.

Dagarnir líða einn af öðrum, hver öðrum líkari.  Sofa, eta, æfa og sofa meira, kría hér og kría þar, kríur allstaðar.  Er að vona að þessi þreyta fari að hjaðna.  Er allaega hætt með narkosvefnköstin sem ég fékk og réð þá varla við mig og datt niður í þyrnirósarsvefn þegar kvikyndið sótti að.  Var t.d. í eitt skiptið í spinning og átti bágt með að halda mér vakandi.  Ef ég sofnaði í þessu ástandi þá gat ég sofið í allt að 6 klst og verið meira þreytt á eftir.  Þakka fyrir að vera nánast laus við þessa svefndellu og tek léttari hvíldartíma hehe

Svo er lífið bara gott eins og svo oft áður líklega vegna þess að ég kýs að horfa það með gleðibrillunum.  Engar gleðipillur bara gleðibrillur sem ég mæli með. 

Uppskrift að gleðibrillum;

1 stk gleraugu (mega vera eldgömul)

1 stk galdur

Voila

Settu upp gleraugun og lífið er fallegt og gott og skemmtilegt og bara allt sem þú vilt að lífið þitt sé.

Pssst. býð þér á sýningu en lofaðu mér að setja upp gleðibrillurnar. 

Hvítur galdur, þakflís rustico 40 x 20

Sumarlandið, akríll á striga 30 x 60

Liljur, þakflís rustico 40 x 20

Sólbjört akrill á striga 20 x 50

Túrílú

Er það hægt?

Að hafa of mörg tungumál?

Stundum líður mér eins og ég hafi of mörg tungumál, svona eins og þrengir að í búinu hér að ofan.  Þessi eina sem hefur verið undir miklu álagi undanfarið er á fullu að eiga við allskonar mál og þess fyrir utan talar hún nokkur tungumál.  Já, Sellan er seig. 

Stundum stend ég mig að því að deila við hana og hún fullyrðir ýmislegt við mig sem ég trúi stundum.  Held að hún blöffi mig oft!  Ég t.d. skil nokkur tungumál, tala þau og skrifa sem er kostur.  Sellan gefur mér boð og stundum bönn með ditten sem er leyndó!  En, varðandi boðin þá erum við ekki allskostar sammála um datten sem er líka leydnó.

Allt voða mikið leyndó enda er Selluræfillinn búin að lenda í þvílíku veseni.  Hún ræður ekkert við dingulinn drjúga sem framleiðir í gríð og erg efni sem konulíkami hefur ekkert við að gera.  Ef ég vissi ekki betur þá væri ég í senn þunguð ca 5 til 9 mánuði gengin í brjálaðri hreiðurgerð.

Ekki að undra að ég var farin að prjóna litlar gular hosur og sauma silkibönd í gríð og erg.  Segi nú bara konnjó á gamla mátan enda algjörlega búin á því.

Held að íhugun sé málið

Svo er það þessi tómafilfinning sem fyllir hug.  Halló, er hægt að vera svona uppfullur af tómatilfinningu, það hálfa væri hellingur. 

Það er nefnilega málið þegar við erum tóm að þá getum við fyllt okkur af góðum anda, orðum og ást.  Við getum valið hvað við setjum í okkur, nært andann og tekið spyrnuna með trompi.  Það heitir stöðugleiki að snerta jörð, vera á botninum.  Ég næ góðri spyrnu, svei mér þá!

Alveg heill km á Bakkann

Er eins og Ingjaldsfíflið á þessari mynd.  Var í fínu formi, vel upplýst í vestinu hans Albert og þarna lá leiðin til baka að fallegasta stað á Suðurlandi.  Nefnilega Þorlákshöfn elskurnar mínar.

Mikið var hressandi að taka fákinn og rúnta aðeins um Suðurlandið.  Í þessari ferð vorum við flottur hópur hjólreiðarmanna (1 maður og 5 kvenndi), allir gerðu planka með glæsilegum hætti og viðurkennist að kvenndið moi á myndinni hér að ofan er ekki í sínu flottasta planki.  En að söguþræðinum þá var haldið á veitingarstaðinn Rauða Húsið sem var ÆÐI.  Humarsúpa og salat er fóðraði vambir og gladdi sálir.  Svona er nú gaman að vera til

Ljúf ást

Svo var það þetta með tungumálin.  Kanski er kominn tími að leyfa sellunni að læra nýtt mál.  Lífið verður bara flóknara og flóknara.  Held það!  Samt ætti það ekki að vera þannig, held það líka.  Já, lífið er undarlegt og stundum flókið en oftast er það yndislegt í sinni einföldu mynd.

Sellan þarf að hugsa.  Sumir segja að konur eigi ekki að hugsa en well life is a bits and then you die!  Er það ekki bara þannig, eða ekki .....

 

Myndablogg ....

Smella bara inn slatta af myndum og finna svo litrík orð sem við getum kallað ramma.  Ég ramma inn myndina þína svo hún megi fara vel á veggnum þínum.  Hvernig ramma vilt þú fá, hvernig er stíllinn, ertu alveg viss um það? 

Það er nefnilega ekki sama hvernig ramminn er.  Ég er persónulega hrifnust af hvítum römmum en það er þó ekki algilt!  Ég á yndislega eldhúsmynd eftir ljósmyndarann Barböru Birgis og er hún í dökkleitum ramma, svarthvít ljósmynd með hvítu kartoni sómir sér vel í brúnleitu eldhúsinu.  Bara flott eins og Barböru einni er lagið. 

 

Litrík satínmen

Litir, eitthvað sem ég elska, ekki bara tónn í náttúrunni heldur svo miklu meira.  Heilandi, græðandi og yndislegir litirnir gera svo mikið og margt þegar sálin þarf að drekkja sér í gleðinni.  Anda að sér litbrigðum, lækna og lifa.  Það eru litirnir mínir.

Ljósblár er fallegur á dökkum grunni hins vegar er blátt ekki ég.

Við mæðgurnar á góðri stund í Spánarsælunni.  Takið eftir kuldaskræfunni, í okurgulri peysu og sokkabuxuð hátt í mittið.  Lenti reyndar ekki í geðveikum erfiðleikum með rifflaða uppþvottahanska eins og Guzzlan www.gudlaugbjork.blog.is hún er bloggari 2die4 ...  Ég náði að koma mér í aðhaldsbuxurnar án mikilla erfiðleika en þakka mínum sæla að vera með vinnukonuneglur!

Líklegast er þetta útsýnið þegar kona fer í aðhaldsbuxur en mig langar að taka það fram að ég lenti ekki í því í miðbæ Torrevieja.  Það var í raun mjög einfalt að íklæðast þeim en ég viðurkenni að mikið djöfull er óþægilegt að vera í sokkabuxum daglangt!  Ég er of mikið náttúrubarn og það vantar í mig pæjugenið.  Nokkuð ljóst.

Þess í stað sit ég heima fyrir og mála á það sem handhægt er í húsinu.  Til dæmis þá náði ég mér í pistassíu hnetubrot og duddaði mér með pensil með einu hári!  Bláskelin er við hlið pstassíuskeljarinnar og þótt hún sé ekki ýkja stór þá virkar hún herðabreið.

Af skel á striga en þar má nú leika sér með efnið.  Konur og kjaftasögur, spjall og skraf er eitthvað sem okkur er eðlislægt.  Fá okkur einn bolla í viðbót og við gleymum okkur saman.  Kanski hvolfum við bollum og spáum í það sem hvílir handan dagsins.  Ég er forvitin, en þú?

Og svo í lokin mynd sem Barbara Birgis tók af konunni en þess má geta að þetta var frábær myndataka.  Þarf held ég ekki að segja meir.

Knús í nóttina og túrílú.

Hugurinn er hættulegt efni ...

Huggerum hið góða og lífið verður gott, betra, bezt!

Lovjú gæs

Destination ....

Örlög og stefna, trú á það sem gerist og hvert það leiðir okkur.

Ég er alin upp í frjálsu umhverfi, er frumburður ungra foreldra er há lífsbaráttuna eins og þeim einum er lagið.  Ég held það sé blessun að alast upp hjá ungum foreldrum, fá að vera hluti af ungri sál og brjótast í gegn um barnsárin með sjálfstæða hugsun og mótaða sál.  Ekki það við mótumst að sjálfsögðu "on ðe rönn". 

Það má með sanni segja að barnið hafi verið sjálfstæð með einsdæmum, fyrsta barnabarn í móðurlegg og í raun fyrsta í föðurlegg af frátaldri sætu frænku minni í föðurlegg.  Hún var hálfu ári á undan og er því mun eldri en ég í dag

Fyrst þetta er svona egocentrik færsla þá verður uppistaðan um mig frá mér til mín.  Boring ekki satt?

Annars gætum við snúið kvæði okkar í kross og talað um eitthvað annað.  Til dæmis þig

Ég hef tekið eftir því að þegar að skortur er á samræðuefni ( hef starfað með ókunnugu fólki í gegn um tíðina og þögnin er eitt af því neyðarlegasta sem til er)  Þá er ég að tala um svona dauða þögn þar sem augnráð mætast og leita hjá því að komast í þennan kontakt þar sem sálirnar skáskjóta sér frá hvor annari.  Á þessum stundum hefur mér þótt best að ráðast á uppáhalds viðfangsefnið = þú og þínir.

Það lifnar yfir fólki og það má endalaust þræða umræðuna áfram.  Deginum bjargað!

Ég er löngu hætt í starfi sem þessu og er yfirleitt ein í mínum verkefnum.  Ræð mér sjálf sem er bæði gott og slæmt.  Í stað þess að fitja upp á samræðum þá syng ég, hlusta á útvarpið eða gruffla í heilahvelinu þegar þannig stendur á. 

Svo er það þróunin, hvert stefnum við og hvar erum við stödd i dag.  Hvað viljum við og hvað viljum við skilja eftir okkur?  Hver er ég, hver ert þú?  Skiptir það máli hver litla ég eða litla þú ert og gerir?

Ég held að það skipti öllu máli hver við erum og hvað við gerum, hvaða hugsanir við tileinkum okkur og ekki síst, hvaða virðingu við gefum.  Án virðingarinnar erum við ekkert.

Í kærleikanum er allt mögulegt

Verum vönd að virðingunni og gefum frá okkur það sem við viljum taka til okkar.

Túrílú í daginn þinn 

Það var svo lítið ..

Fyrir framan mig er strigi, hann er hvítur.  Ég ligg í huganum í ökklaháu grasinu og horfi í skýjin, þau eru mjúk og mynda allskonar fígúrur.  Ég sé fallegt tré og stóran fugl.  Svo miklu stærri en allt annað.  Ég leik mér að orðum og set saman tákn fyrir daginn. 

Lífsins tré birtist mér og þá veit ég að vinur er mér næstur.  Vináttan er líklega eitt af því dýrmætasta sem við eigum.  Ég staldra aðeins við í þeirri hugsun og tengi við manneskjur sem ég met og þekki.  Ég get ekki annað en vonað að ég sé þessi vinur á móti, sá sem þú þarfnast.

Ég geri milljón mistök, skýli mér hins vegar ekkert á bak við hið mannlega en bið þig að hafa það í huga.  Við getum ávalt verið vinir þótt á dagana okkar skíni hvorki sól né sæla.  

Vinir eru liklega það besta sem hægt er að tileinka sér

Að ógleymdri fjölskyldunni

Striginn varpar birtunni í augum svo ég blindast þar sem að sólin skín á bak við mig.  29° og birta.  Ekki ætla ég að kvarta yfir því og set bara á mig sólgleraugun.  Það má bjarga mörgu með einföldum trixum.

Heimasætan komin heim úr skólanum svo það er lag að handera eitthvað fóður og bera á borð.

Yndi í daginn þinn

 

Bráðum ...

 já, bráðum.  Bara ef ég verð dugleg þá mun ný heimasíða líta dagsins ljós.  Ég kann ekkert á þetta, man ekkert hvernig ég átti að gera þetta en ég hlýt að rifja það upp.  Gef heilasellunni stöðuhækkun.

Snilldarhugmynd að leika sér með sjálfið.  Heilasellan verður slegin sem riddari innan tíðar og þá ráðumst við saman í þetta verkefni.  Ég hlakka til að sjá hvernig snilldarútkoman verður.

Lífsbaráttan gengur vel, enn bólar á aumingjaskap en ég fæ sterklega góða líðan sem segir mér.  "Jæja er ekki komið gott, best að drífa sig í spinn og njóta á ný"  en, nei.  Allt hefur sinn tíma og hans eigum við að njóta.  Það er erfitt að njóta þungu stundanna en þær vega hið létta upp og gera líðandi stund auðveldari.

Það er nokkuð ljóst að ef það er eitthvað sem ég hef gaman að gera, þá er það að mála.  Það kemur líka sterkara inn dag frá degi og ég sýndi þessa vinkonumynd á síðum facebook síðunnar Artkompany.  Þar koma saman nokkrir listamenn og sýna á föstudögum sem hefur hlotið heitið, Fabjulos Föstudagur.  Ljósmyndir, málverk, köku og blómaskreytingar svo eitthvað sé nefnt!

Ef þú ert á facebook þá mæli ég með að þú kíkir við!

Á góðri stund, akrýll á striga 61 x 50

Svo leikur hugurinn fram og til baka.  Þarf að gera eitthvað nytsamlegt, finna orkuna með einhverjum hætti.  Fann nám í næringarfræði, þótti það spennandi alveg óneitanlega væri snilld að hafa betri vitund um það sem kona lætur í sig og þekkja efnin í fæðunni og fæðubótarefnum.

Sá líka airbrush förðun, þótti það spennandi og spyr mig.  Spóla til baka líkl. 20 ár þegar ég var nema í Fjölbraut í Breiðholti, búin að fá inn í snyrtifræðinámið en hætti snögglega við.

Já, lífið er mystery og svo verður það history hehe 

Að ógeymdri leirkerasmíðinni sem ég ætlaði í.  Alveg ákveðin, búin að skoða skólann, leist mjög vel á allt umhverfi en því miður þá varð formgalli á og í raun þegar ég hugsa út í það miðað við hvernig aðstæður mínar eru í dag þá hefði ég átt mjög erfitt með að stunda námið í það minsta þessa haustönnina.  Tíminn er afstæður og það kemur haust eftir þetta og ef guð lofar þá tek ég þátt í því, öflug og uppfull af hug til lífs.

Í einkaeigu, akrýll á striga 61 x 50

Ég fæ alltaf innblástur þegar ég fer til Íslands, það er bara þannig.  Þessi mynd er máluð á Íslandi í ágústmánuði.  Litir og litrík áferð er eitthvað sem er fast í mér þessa dagana, vikurnar og mánuði.  Minnir mig svolítið á þegar ég var í kynnum við spænska listamenn og mikið furðaði ég mig á skæru litavali.  Líklega hefur sólin þessi áhrif, birtan sem streymir nú frá mér.

Svo kemur bráðum betri tíð með blóm í haga og yfir því er ekki hægt að klaga.  Það er laugardagur og töfrateið er komið í mallann svo nú er ekkert sem stöðvar konu í því sem hún tekur sér fyrir.

Ljúfan laugardag

Sérð þú svoleiðis ....

Hann sat og horfði á mig og sagði kíminn, brosandi með bæði augun lokuð hálfgrettur doktorinn sjálfur "já, sérð þú svoleiðis" Ég sat andspænis og svaraði, þú meinar framliðna?  Ja, ég sé ekki svoleiðis svaraði hann en þú?  Já, ég sé svoleiðis og til að útskýra það enn nánar þá er það eins raunverulegt fyrir mér og þú ert hér.

Ég nefndi það að sjálfsögðu ekki að þeir framliðnu væru með opin augun og alveg ógrettandi sig.  Ég sat þarna og ræddi málin við taugalækninn sem leitaði skýringa á óráði konunnar.  Skítt með blóðtappann sem hafði skotið sér, ekki einn heldur 4.  Þeir eru bara litlir en segðu mér, talaðir þú við "þá" ??

Já, ég gerði það svona eins og þú og ég nema hvað að þeir voru á mína vinstri hönd og höfðu augun opin, og já ég þekkti þau öll og ég var ekki hrædd.  Þau voru 6 saman komin en við komuna á spítalann komu 2 til viðbótar að ath. hvort ég væri nú ekki í lagi.  Já, þú meinar sagði hann og brosti.

Ég brosti á móti, þótti samt þessi stimpill vera á mér "she´s fucking crazy" ....  Við frekari grennsl og gruffl í annari rannsókn sá ég að ég var álitin fjarri sjálfri mér eða með óráði og ofskynjanir.

Hefði verið nær að senda mig á geðdeild í stað þess að koma mér út úr einangrun með sjúkdómsgreininguna "líklega flogakast" ....

En þetta snýst ekki um mannleg mistök né fordóma gagnvart þeim sem trúa eða trúa ekki.  Ég hef mína trú, sé það sem ég sé hvort sem það er ofskynjun eða óskhyggja á aðstæður.  Ég trúi því að það sé eitthvað miklu meira í þessum heimi heldur en þessi hversdagslegi pikkles sem við nefnum líf.  Burt séð frá því að við eigum að dásama augnablikið og lifa til fulls með skynseminni og siðferðina að leiðarljósi.

Ég legg mína sálu í þína

Það hlýtur að vera eithvað svo miklu meira er bíður, ekki það að ég ætli að festa mig í því sem verður í nánustu framtíð.  Ég telst góð ef ég næ að skipuleggja daginn.

Líkar vel að leika af fingrum fram og bregðast við deginum eins og hann birtist.  Líklega eins og mörgum öðrum.  

Það er mitt mat að nauðsynlegt er að trúa, vona og halda í kærleikann.  Þá ættu flestir okkar vegir að færir.  "Ég get, ég skal, ég vil".  Þú ert ljósið í þínu lífi og gerir það sem þú vilt.  Stundum tölum við um það, stundum ekki.  Sumt langar okkur að deila með öðrum og annað ekki.  Við viljum kanski forðast hvað öðrum þykir en wott ðe fokk ...  Lifum lífinu eins og við erum.  Gul, rauð eða dásamlega öðruvísi og hinsvegin.  Við erum öll jafnvíg og mikilvæg þegar kemur að stóra ferðalaginu. 

Við getum skreytt og bætt í svo framarlega sem sagan verður góð.  Ef sagan er góð þá er allt leyfilegt!  Í dag hitti ég konur á förnum vegi, ég held að það hafi ekki verið tilviljun, litlar hendingar sem við kjósum að kalla það sem okkur hentar.  Aðra hafði ég séð áður og hún kom og kyssti mig á kinn.   Hina hafði ég aldrei séð áður, man það allavegana ekki.  Mér leið vel enda bara góðir straumar.

Sæt í kvöld

Um að gera að halda í sætuna í sér og alveg spurning að lakka nokkrar neglur.  Veit ekki með rauðar en í versta falli glærar.

Það er lágmark að mínu mati að hafa augun opin þegar þú talar við fólk, eða hvað finst þér?